.
.
.
WELKE TOEKOMST VOOR DE FAMILIE ? BEZORGDHEID OF HOOP?
6 juni 2006
Dit is een vraag die éénieder zich stelt in deze tijd van crisis die door velen van ons wordt bestempeld als onherstelbaar beschadigd. Een vraag die ook Mr en Mevr Michel Terlinden wilden beantwoorden op onze lunchbijeenkomst van 4 oktober 2005.
Van in het begin maakten onze sprekers een schets van het sociale kader waarin wij vandaag leven en dat, sinds het begin van de 20ste eeuw, een behoorlijke evolutie heeft ondergaan; gaand van de individuele bevrijding tot aan de ontkenning van ieder verschil tussen man en vrouw; behalve voor wat betreft de opvoeding.
Deze theorie, die zelfs de lichamelijke identiteit van alle levende wezens doet gelden en een persoonlijke ontluiking preekt, kreeg officieel de aandacht van de UNO tijdens de conferentie in Peking, en kende daarna ruime verspreiding en werd gesteund door heel wat publieke mogendheden. De notie van ‘ouderschap’ buiten elke familiale band, werd daar ook aan toegevoegd. Zulke theorieen leiden in de praktijk niet naar geluk, integendeel ze maken de meest kwetsbaren zwakker. Een reactie kan dan ook niet uitblijven. Als de man en de vrouw gelijk zijn, zijn ze toch van nature uit verschillend en niet geroepen om op dezelfde manier te leven.
In ieder individu dient het bestaan van een hierarchie van behoeften erkent te worden, die wanneer men met bepaalde gebeurtenissen in aanraking komt, voor ieder van ons tot een andere reactie leidt: het lichaam, liefde, de reden, de spiritualiteit, enz. Geconfronteerd met deze onvereenigbare behoeften, beslist uiteindelijk de vrije ‘ik’ van iedere volwassene over zijn of haar gedrag. Men dient hier trouwens onderscheid te maken tussen verliefd zijn en liefhebben.
In eerste instantie is de nadruk gelegd op het lichaam dat op een bepaald moment een vrijwillige aantrekking ondergaat zonder precies de kwaliteiten en gebreken van de ander te kennen. De bewustwording van die ontkenende werkelijkheid leidt uiteindelijk onlosmakelijk tot een breuk.
Liefhebben daarentegen veronderstelt het samengaan van twee persoonlijke daden, onverbrekelijk, maar in evenwicht en voor lange tijd samen aangegaan, steunend op een in het verleden wederzijds aanvaarde verbintenis, waar beide echtgenoten bij elkaar steun vinden om obstakels uit de weg te ruimen.
Communicatie is tussen de twee dan ook onontbeerlijk, maar dit gebeurt bij beide echtegenoten niet noodzakelijkerwijs op dezelfde manier. Beiden zijn gemaakt naar het evenbeeld van God, doch geschapen als man en vrouw. Het is in die eenheid en verscheidenheid dat ze samen, maar ieder op hun manier, het leven doorgaan als vader en moeder, man en vrouw, beiden met zijn en haar eigen professionele bezigheid, ze zijn ieder kind van een vader en een moeder, onderichters van het Christelijke geloof en het gebed
Het is in die context dat men met zekerheid de toekomst van de familie kan voorstellen die men vandaag de dag nog te veel minacht als traditionalistisch. De slotzin waarmee oude verhaaltjes uit onze kindertijd vaak eindigden heeft nog altijd zin en betekenis: “ ze huwden, leefden nog lang en gelukkig en kregen vele kinderen”
Charles FUNCK
.
